Het is zelfs beter dan het slapen door de ochtendwekker:
Met zachtjes ritmisch plons-en-plop-gekeutel in de pot,
een boekje lezen in de rust – oh wat heerlijk lekker.
Maar niet voor schaap Veronica. Ze schrok zich zelfs wat rot.
De deur die rammelde. ‘Hé wie zit zo lang te poepen?
Schiet op, ik moet ook,’ riep al bonkend onze dominee.
Ah nee, verzuchtte ze, dit komt weinig als geroepen.
Veronica die wilde langer blijven op de plee.
‘Papier is op,’ riep ze met een volle rol in handen.
Maar snel schoven nieuwe vellen onder langs de deur.
'Uh, ook iets anders nog voor vrouwen,' zei ze zonder schande.
‘Ach vraag de dames Groen. De roze is mijn favo kleur.’
‘Veronica, moet ik dat dan bij de Appie halen?’
vroeg hij verbaasd met een lichte trilling in zijn stem.
‘Oh hihi, ja de Appie, 'k zal het later nog betalen.’
‘Vergeet de dames Groen niet, en het snelste is de tram.’
Perfect, de dominee zal vast een uurtje bezig blijven,
denkt schaap Veronica. Ze pakt haar Annie M.G. Schmidt
en droomt de avonturen die je nauwelijks kunt beschrijven.
Zoals een gek als president. Echt? Dat verzin je niet.
Gelukkig heeft ze thee en koekjes bij. Stel je voor:
't toilet gaat ook nog vliegen als een glazen lift. Wat goor!
Log in om te reageren
Mijn uitgangspunt was dat het schaap Veronica en de dominee elkaar om praktische redenen nodig hadden. Het schaap Veronica heeft de dominee nodig om toiletspullen te halen, de dominee heeft Veronica nodig om van de wc af te gaan. En het onbenoeme ding is dan dat ding voor vrouwen, waarbij de dominee...
Dat idee heb je helemaal juist. Ze heeft die spullen inderdaad alleen maar nodig om tijd te winnen. (ik hoop nog een Fiep Westendorp stijl illustratie te maken met Veronica die op de toilet pot zit met drie wc-rollen in haar handen, terwijl de dominee velketjes papier er onder de deur door schuift.)...
Lekker, ik onthou me van commentaar, de dichtkunst is me een ander leven toebeschreven.
Het is niet alleen dichtkunst, het is narratieve dichtkunst. Ik heb dat verhalende zelfs heel sterk geprobeerd te accentueren en combineren met de opdracht. (En is proza schrijven zelf ook niet altijd een beetje dichtelijk? Jouw verhalen Tony, die worden altijd met een kenmerkende toon geschreven. ...